1 van de spannendste vragen in onze Tijd is; Hoe wij de complexe activiteit in ons brein (=hoger bewustzijn) kunnen nabootsen, en of dit dan kan leiden tot bewustzijn in computers. En daarbij Wat gaan die computers dan met ons doen? Enigszins bedreigend vind ik het wel. Allereerst zou ik graag de vraag wat is ons bewustzijn precies, heeeeel precies, beantwoord willen hebben. Ik hoop van harte dat naast mensen die werk maken van AI (Artificiële Intelligentie) ook filosofen en ethici hierin meedenken.

Hoger bewustzijn zijn, wordt in de wetenschap geassocieerd met een meer, complexere en minder voorspelbare hersenactiviteit. De neurale activiteit (elektrische stroompjes tussen hersencellen) is dan meer divers. Dat hangt samen met sterkere magnetische velden in het brein (Prof. A. Seth, Universiteit van Sussex). Lagere staten van bewustzijn doen zich voor tijdens de slaap, bij verdoving en in coma.

In een ander soort taal kun je zeggen; Bewustzijn is een opmerkzaamheid waardoor je kunt waarnemen; jouw gedachten, gevoelens, herinneringen, sensaties en omgevingen. Dankzij dit vermogen kun je jezelf en anderen kennen en beoordelen vanuit een referentiepunt. Bewustzijn kun je zien als de ervaring van jezelf en de wereld om je heen. Je ontwikkelt je in verschillende contexten. Je ervaringen veranderen. Je begrip van anderen en jezelf verandert. Je maakt verbinding met wat er gebeurt, zowel in jezelf; denken, voelen en in je lichaam, als daarbuiten en ervaart interactie daartussen. Mijn overtuiging is dat er een aantal staten van bewustzijn zijn aangeboren. En deze kunnen versterkt of verzwakt worden. De toegang tot verschillende staten van bewustzijn is niet stabiel tijdens je levensloop. Als baby ervaar je geen onderscheid tussen jou en de wereld om je heen, dat gebeurt gaande weg.

Wie ook over bewustzijn schreven zijn de Nederlanders Dick F. Swaab in zijn boek ‘Wij zijn ons brein’ en Ap Dijksterhuis in ‘Het slimme onbewuste’, iets verder van huis Antonio Damasio in zijn boek, “The Feeling of What Happens” en zo zijn er nog veel anderen.

Mijn ‘old time favorite’, niemand kan het mooier en plezieriger opschrijven, is Oliver Sacks. Het eerste boek dat ik van hem las, was ‘De man die zijn vrouw voor een hoed hield’. Wat een geweldige titel, door zijn boeken ben ik neuropsychologie gaan studeren. Hij schrijft over veel meer dan alleen bewustzijn, hij schrijft over cognitieve functies (denk- en organiserende functies van ons brein). Zoals bijvoorbeeld over proprioceptie, een bewustzijn van je lichaam. Het weten waar delen van je lichaam zich in de ruimte bevinden. Dit is een zintuig waarvan je past bewust wordt wanneer het stuk is, of wanneer je een arm of been mist en je proprioceptie nog steeds blijft doen alsof het bestaat.

Terug naar bewustzijn. Je kunt allerlei structuren bedenken om soorten bewustzijn te beschrijven. Dat doe ik in een volgend blog. Over bewustzijn is oneindig veel te zeggen.

Wat moet er volgens jou gezegd of gevraagd worden over bewustzijn op deze plek?

Shine your light!

Amar