Tijdens de opleiding tot leraar en in de teksten over Kundalini yoga wordt geschreven over De Kundalini Awakening, het moment waarop kundalini-energie gaat stromen vanaf je bekkenbasis omhoog naar de top van je hoofd. Wauh! Dat klinkt fantastisch, in ieder geval op zn minst interessant.

Dat wil ik ook ervaren, dacht ik, zoals bijna iedereen in onze leraren opleidingsgroep. Alhoewel, er wordt ook geschreven over te vroege ‘Awakenings’. En dan voel je je wat minder en kun je psychisch in de war raken.  Dat wil ik niet. Ik ging rondvragen wie heeft dit ervaren? Bij mijn medestudenten, aan yogi’s op het Europese festival en erover lezen.  Die Awakening.. er was niemand die mij er iets over kon (of wilde) vertellen uit eigen ervaring. Er werd verteld dat er vroeger in India onder yogi’s een zwijgplicht lag op  het delen van deze ervaringen. Je mocht het alleen met een, door jou als leraar gekozen, Guru bespreken. Tsja, zo kun je natuurlijk prachtig mythes in de lucht houden. Ik besloot, hier geloof ik niet in, en vond het concept/de illusie desalniettemin bruikbaar als visualisatie (energie laten stromen van beneden naar boven in gedachten) en het voelde prettig, energetisch voedend.

En toen in een nacht tijdens de opleidingsweek werd ik s’nachts  wakker van een nieuwe gewaarwording. Er was een wolk in mijn onderbuik, deels in mij, deels buiten mij die langzaam omhoog rolde. Warmte, vibrerende cellen, als een dolle ging mijn analytisch brein aan de slag… 

Wat is dit? Hoe kan ik dit beschrijven? Wat voel ik eigenlijk? De zintuigelijke ervaring haperde, aan-uit, mijn hoofd nam het over en toen stopte het. Het was van mijn onderste chakra naar mijn navel chakra gerold. Hmm was dit het? Die Kundalini Awakening? Ik weet het niet, ik denk van wel. Het was een krachtige ervaring die mij bewuster heeft gemaakt. Bewust van hoe mijn vorming waaronder mijn wetenschappelijke opleiding heeft bijgedragen aan een neiging tot werken met logica en analyse, waarmee ik zintuigelijke ervaringen onbewust vast vaker blokkeer. Geweldig dat denkvermogen, het brengt mij heel veel. En soms zoals die nacht niet. Een eenvoudig knopje waarmee ik het liefst intuïtief onbewust, soms noodzakelijk bewust, het aan en uit kan schakelen, dat wil ik sindsdien leren.

Ik heb het daarna niet meer ervaren. Ik hoop natuurlijk op een tweede kans. Inmiddels zijn er 7 jaar verstreken. Zeker zal ik de komende 7 jaar allerlei nieuwe sensaties beleven. Het motto ‘’The most interesting voyage is te voyage through the body’’ heb ik omarmd (Dutch Dance Company).

Vanaf dat moment krijgen ervaringen die ik niet herken, wat zweverig, associaties met hm vast wishful thinking van mij het voordeel van de twijfel 😊Heb jij twijfels? Houen zo! 

Heb jij soortgelijke ervaringen? Laat het me weten, ik ben heel benieuwd!

Shine your light! 

Amar